Parafia pw. św. Maksymiliana Kolbe — Głojsce

Zarys historyczny

Wioska Głojsce leżąca obok Dukli należała niegdyś do parafii Stary Żmigród (odległość 8 km.). Dlatego podjęto zamiar by wybudować świątynię. Tę myśl popierał ówczesny ks. proboszcz Żmigrodu Marcin Pawul. Ponieważ władze państwowe nie dawały zezwolenia postanowiono budować kościół bez zezwolenia. Na tajnym zebraniu w marcu 1971 r. postanowiono, że na parceli Antoniego i Zofii Nowak powstanie dom mieszkalny, który później będzie zamieniony na świątynię. Sprawa wyszła na jaw i zaraz rozpoczęły się szykany ze strony władz. Wzywano ludzi na Milicję i zabroniono dalszej budowy. Delegaci z wioski jeździli do Warszawy i Rzeszowa z prośbą by pozwolono na dalszą budowę domu mieszkalnego, a nie kościoła. Z trudem udało się przekonać władze i wreszcie dano zezwolenie na dalszą budowę. Powstał więc dom mieszkalny. Nocą, 21.11.1971 r. rozebrano wewnętrzne ściany domu i po uporządkowaniu wnętrza ks. proboszcz ze Starego Żmigrodu poświęcił obiekt na kaplicę. Odprawił Mszę św. i pozostawił na stałe Najświętszy Sakrament. Od tej chwili dojeżdżał raz w tygodniu ze Mszą św., a wierni czuwali, by władze nie zbeszcześciły tego obiektu. Właściciel tego domu był bardzo prześladowany, często wzywany na śledztwo i płacił kary. Z biegiem czasu władze zamilkły. Bp Ignacy Tokarczuk w dniu 30.06.1972 r. skierował do Głojsc ks. Józefa Bednarczyka, wikariusza z Łańcuta, który podjął pracę dus